میخکوبیه قاب پر از کلمه؛ کنج آن قفس بی در و پیکر مکدرم کرد..

پراندم دل را!

تکاندم قاب را..

حرف ریخت

کلمه ریخت

خاطره ریخت

و قاب سبک شد و شفاف

شفافترین راه جوانی...

آغاز فصل دوم

شیرین ترین سکانس

شروع.

آهسته آهسته خواب زمستانی ام را پراند

چرتکی میزدم در روزهای دور و دراز نشدنی و  نخواستنیه من...

نفسی مهربان کشیدی و با نگاهی پر از عشق دستم را گرفتی 

فضای خالی خیال را با نفست پر کردی 

نفست را دوست دارم

...

عید همگی تان مبارک.

ریش و قیچی دست تو 

با سه حرف، یک کلمه در دهانم چرخید که از فرش به عرش برد روحم را

رویاهای کودکانه ام را بوسیدم و در گاوصندوق دم دستیه روزهای دورم پنهان کردم

برای ابدیت...

شروعم را بپذیر

پایانش با تو..

چه خوش رضایت داد دلم به رضایت و خواسته ات

حال دلم خوب است و روحم از خیالت راحت

دستم را بگیر و خودت پناهم باش

یک نفر در زندگی من هست

که نیست...

خدایا کمکم کن که هرچه میشکنم دل نباشد.....

منو ببخش.

چشای مونده به راهو

شب تنهایی ماهو

یه دل بی سرپناهو

من و خونه...

ساعتای غرق خوابو

این منه بی تو خرابو

یادت هرگز نمیمونه...

نمیمونه